Een goede verkeersweg hoewel van secondairen aard

Denk even het blik weg. En stel je dan voor dat het 1926 is. Op 15 mei van dat jaar berichtte het Nieuwsblad van het Noorden:

De laatste hand wordt gelegd aan den verbindingsweg tusschen Kerkstraat en Molenweg, zoodat deze spoedig in gebruik zal kunnen worden gesteld.

NvhN, 15 mei 1926

Honderd  jaar geleden werd dus de Hortuslaan, want daarover gaat het uiteraard, aangelegd. Erlangs zal het aanvankelijk nog een kale boel zijn geweest; de huizen aan de Hortuslaan moesten (grotendeels) nog gebouwd worden:

Hiermede is opnieuw het aantal mooi gelegen bouwterreinen uitgebreid…

Alleen de dubbele beneden- en bovenwoningen op de nummers 6 t/m 12 (naast de Rommelmarkt) werden – volgens het kadaster (BAG viewer, maar die is niet feilloos) – al in 1925 gebouwd. In 1928 werden de eerstvolgende nieuwe woningen (van de thans nog bestaanden panden) opgeleverd, aan de westzijde van de Hortuslaan. Het gaat om de (huidige) nummers 22 en 24. De huizen aan de oostzijde van de Hortuslaan werden in de jaren ‘30 gebouwd, toen Haren sowieso één groot nieuwbouwproject moet zijn geweest; ook aan straten en lanen als de Westerse Drift, Wilhelminalaan, Emmalaan, Botanicuslaan, Weg voor de Jagerskampen, Stationsweg, Poorthofsweg, Dilgtweg, en ongetwijfeld op nog veel meer plaatsen, verrezen de nodige woningen. De jaren ‘20 en ‘30 van de vorige eeuw vormden de tijd waarin Haren transformeerde van een boerendorp naar de ‘Tuinstad van het Noorden’, en waarin burgemeester Nauta het wonen in Haren propageerde met de beroemde uitspraak “Waarom zoudt ge wachten met ‘buiten’ te gaan wonen tot ge ‘binnen’ zijt.”

Hortuslaan, gezien vanaf Molenweg, 1945; ansichtkaart uitgegeven door boekhandel Niejenhuis en Mees – bron: Beeldbank Groningen

Behalve de zo nodige bouwkavels kwam er met de aanleg van de Hortuslaan ook een nieuwe verkeersweg bij, hoewel “van secondairen aard”, maar – zo stelt de scribent even verderop –

voor de ontwikkeling van Haren is echter iedere goede weg van belang.

Dat “het groote verkeer niet veel van dezen weg gebruik” zou gaan maken, had de auteur van het krantenartikel goed voorzien, al helpt daarbij tegenwoordig vast mee dat auto’s aan het zuidelijke eind van de Hortuslaan niet verder mogen vanwege eenrichtingsverkeer. Of de weg ook thans “voor de wandelaars […] een mooie rustige laan” is, is maar de vraag. Daarvoor staat er misschien toch wat te veel blik langs de kant.